donderdag 20 januari 2022

Schoenen

 Ja schoenen. 'Wat wil je daar nu over vertellen?' Hoor ik je denken. Het is meer, schoenen kunnen je heel wat vertellen. Daar kwam ik achter, ze staan zo netjes op een rijtje op de mat. Groot en klein, met of zonder klittenband. De kleine schoentjes zijn bruin van het zand; dat geeft niet, ik zie het koppie van onze kleine man nog voor me hoe hij lachend van de glijbaan in het zand dook. Dat vond ik even belangrijker dan die schoenen. 

Mijn sneaker schoenen, die ernaast staan op de mat, zijn zo gevormd dat ik er in kan schieten. Als ik 's ochtends de kippen eten geef, of naar de supermarkt nog even snel moet. Ook staan er grote werkschoenen van mijn vriend. Zodat die voeten veilig weggestopt zijn voor rondslingerende (scherpe) spullen. En eigenlijk was dat het, al maanden zijn het deze schoenen. Deze schoenen op de mat. Tot onze kleine man vanmorgen mijn kledingkast open trok. Hij begon te glunderen: een mooi paar hakken lag onderin de kast. Voor een avondje uit, feestje of zoiets dat ik bijna vergeten was door corona.
Mijn peuter laat zich niet tegen houden, hij pakt een hak en komt lachend naar mij toe: 'Mammmmmma!'. 'Ja, dat klopt, dat is de schoen van mamma, zet maar weer in de kast', hoor ik mijzelf zeggen. Daar is hij het niet mee eens, hij hurkt bij mijn voet en zegt nog eens 'mamma', wijzend op de schoen en mijn voet. Dan bedenk ik me, waarom ook niet? Ik til mijn voet op, en ik krijg de schoen aan mijn voet. Snel wordt er terug gerend naar de kast, de andere schoen gaat ook aan. Daar sta ik, op mijn hakjes voor de spiegel. Er wordt geklapt en 'woeoeoee' geroepen. Ik draai een rondje. Wat vieren we vandaag? 'Kom, kleine vent, we gaan samen beneden ons feestje bouwen. Proosten op gelukkig gezond!!'

donderdag 30 december 2021

Met frisse moed

 het nieuwe jaar tegemoet. Maar wacht, wel nog even dit plannen en dat regelen, zorgverzekering, oliebollen en een stevig ontbijt (tegen de hoofdpijn?). Nog even snel...
En zo gauw het '22 heet, dan gebeurt dat niet meer, dan ben ik mijn zen-zelf, op tijd en weet overal een oplossing voor. Het voelt toch een beetje magisch, een nieuw jaar. Dat betekent dan ook een nieuwe ik. Je blijkt al snel stiekem niet zo nieuw, en toch een beetje in patronen gesleten... De omgeving vraagt van alles van je, jahaaaa. Je reactie gaat via de snelweg in je hoofd: zoals je meestal (snel) reageert. Al die afslagen die je je had voorgenomen wel te nemen verdwijnen langzaam. In het oude jaar daar even bij stil staan, en hoe doe ik dat dan anders? Van to do - naar to be. Dat is de succes methode: dat to do lijstje is en blijft er toch stiekem wel een beetje, maar kan het veranderen in to be? Het huishouden doen met de kleine samen, dan gaan de sokken wel 1 voor 1 de was in, maar het is zoveel gezelliger, en direct mindful. In het moment zijn geeft je hoofd en lijf rust en tijd. Daarnaast nog nooit zo'n spontane positieve reactie ontvangen (WOW, mammmaaaa!) na het schoonmaken van de (badkamer)spiegel!

dinsdag 30 november 2021

O, kom er eens kijken

wat ik in mijn schoentje vind... Krijgen, dat is zo leuk, scheuren met het papier, welke verrassing zit eronder? Maar eigenlijk is het geven ook wel heel leuk: het koppie van de kleine (of grote) zien; scheuren, wat zit er onder het papier? Wauw, dat is mooi; wil je ook met ....? Geven en delen, stiekem nog mooier dan krijgen. Dat terwijl de hele decembermaand voor kinderen in het teken staat van "krijgen".
Leren delen en dat geluk ervaren, misschien juist iets om nu te doen? En hoe dan?
Samen oefenen, bijvoorbeeld met iets lekkers uitdelen: het kind heeft 'veel' en laat het andere kinderen/opa en oma/de knuffels ook wat geven. Geef hierbij het gevoel aan van de ander: dat vindt ... lekker, of spelen met jouw pop/bal/trein vindt ... erg leuk. Samen spelen, samen delen. Het is leuk en gezellig om samen met hetzelfde te spelen. Kijk vanaf een afstandje hoe het loopt, grijp niet direct in - vaak komen kinderen samen tot een compromis. Houd wel in de gaten dat de ander niet de hele middag met het speelgoed speelt, laat je kind ervaren dat het het speelgoed ook weer terugkrijgt na een tijdje. 
Als je kind een bepaald speelgoed echt niet wil delen, dan mag dat ook. Nee = nee; kijk samen waar de kinderen wel mee kunnen spelen. Dat was gezellig!

Samen geven en delen; Sinterklaas ondersteunen?

https://kinderhulp.nl/wat-wij-doen/actie-pepernoot/

https://www.sintvoorieder1.nl/

https://sinterklaaskapoentje.org/

https://www.humanitas.nl/programmas/sinterklaasactie/

en natuurlijk lokale inzamelacties :) 



dinsdag 26 oktober 2021

Er was eens ...

op een grote paddenstoel, rood met witte stippen.... Zat kabouter, reus, heks, prins(es), ze doen allemaal mee in de verschillende sprookjes. Voor kinderen leuk om jezelf in te verliezen, die grote fantasie wereld waarin alles kan. Spannend, loopt het goed af, fijn om bij weg te dromen. En ook, een manier om juist de wereld om je heen beter te leren kennen.
In sprookjes zijn tegenstellingen heel duidelijk neergezet, goed en kwaad, gehoorzaam en stout zijn, hard werken en lui zijn. Beiden zijn heel normaal, het wordt neergezet als gegeven. Hierdoor kunnen kinderen goed de verschillen leren begrijpen, wat is het één, wat is het ander? De hoofdpersoon doet hard zijn best, vecht, komt op voor zichzelf, het verhaal wordt spannend, en loopt daarna goed af.
Even uit de wereld en in de fantasie stappen, en stiekem, ook leren om voor jezelf op te komen!

Inspiratie: www.sprookjesfestival.nl 

donderdag 30 september 2021

Huisje, boompje, beestje

 ach, wat lief! Even aaien, heerlijk zacht. Wat een leuk beestje. Ik heb toen ik klein was een konijn, cavia, en later een hond gehad. Nu hebben we vissen, en sinds een paar weken: 3 kippen.
Gezellig getok, tok, tok in de achtertuin, verse eitjes... De kleine man is dol op de beestjes.

Het maakt eigenlijk niet zo veel uit welk (huis)dier er in de buurt is, het hebben van een huisdier leert een kind veel. Zachtjes aaien, dat is fijn! Ten eerste het verantwoordelijkheidsgevoel. Zorgen voor het beestje, opruimen, mee naar buiten. Het beestje is van jou afhankelijk, en wat voelt het goed als die blij is. Dat geeft direct zelfvertrouwen, ik kan het! Ook een maatje dat er onvoorwaardelijk voor je is. Het zorgt direct voor minder stress. Samen lekker spelen en knuffelen.

Voor mijzelf ook direct oefenen, want stiekem vind ik kippen maar enge pikkers... Sinds kort durf ik ze uit mijn hand te laten eten.

dinsdag 13 juli 2021

Vakantie!

Geen school, clubjes of sport. (Een beetje) uitslapen, en dan pas bedenken wat we gaan doen. Kunnen we samen van het moeten afstappen. Even uit de wereld die continu 'aan' staat. Er tussenuit, met je blote voeten in het gras. Een rem op alle prikkels. Kleintjes kunnen dat heel goed, er 'zijn' zonder afleiding. Tussen het spelen door een rust moment pakken. We zijn het een beetje verleerd, maar we kunnen het opnieuw proberen. Maak bijvoorbeeld voor jezelf, en zeker ook voor je kinderen een stilte plekje. Hier kun je je even terugtrekken en bij jezelf komen. Ervaar de stilte. 
Maak samen een wandeling, in stilte. Juist: wat voel je? Op blote voeten, of bedenk (van te voren) opdrachten als het voelen aan de bast van de boom.
Je hoofd wil soms wat meer rust. Pak een oude plastic fles, vul deze met water en glitters. Schudden en kijken, wacht totdat alle glitters op de bodem liggen. Ook fijn als je aan het piekeren bent, een probleem hebt, de zakkende glitters zijn de 'nadenktijd'. Alle glitters gezakt, dan gaan we iets anders doen!
De eerste vijf minuten aan tafel eet iedereen in stilte, proef, voel, ervaar de structuur en de smaken.
Oefenen met rust ervaren; heb je een vol hoofd door prikkels om je heen? Oefen samen met je kind om van je hoofd naar je hart te gaan, dan te zakken in je buik. Denk dat uit je zitbotjes, je voeten, je rug wortels groeien, zo de grond in. Ze maken dat je heel stevig zit. Zo stevig dat je niet wordt afgeleid door alles om je heen.
Luister naar de stilte. Zet eerst muziek aan; dans, lach, zing. Zet de muziek uit en luister naar de stilte. Ook zou je een oefening met een klankschaal kunnen doen. Wie hoort de klanken nog? Stil zitten en luisteren, met je oor erbij. Het geluid duurt veel langer dan je denkt.
Oefenen om te leren voelen. Ga op 3 meter afstand van elkaar staan, laat je kind zijn ogen dicht doen. Nu loop je zachtjes naar voren. Wanneer zegt je kind stop? Sta je op een fijne afstand? Of sta je te dichtbij? (doe dan de oefening nog eens). Als je een fijne afstand hebt kan je kind in gedachten daar een muur zetten. Praat over de muur, teken deze, hoe ziet jouw muur eruit? Het is een muur die je beschermt tegen prikkels van buitenaf. Als er iets gebeurt wat je kind niet fijn vindt, kan hij of zij de muur in gedachten toveren, zo komt de situatie minder hard binnen en voel je je beschermd.

Een fijne, ontspannen vakantie gewenst!


zondag 13 juni 2021

EK ready

Samen één, alles kleurt oranje. Gezellig, met elkaar - er lijkt dan geen verschil tussen jou en mij. Ik vind het leuk om te zien wat het EK met mensen doet, samen in plaats van één. Het thema dit jaar sluit daar helemaal bij aan. Positiviteit en saamhorigheid. Kunnen we dat nog wat langer doorzetten? Al snel gaat ons hoofd weer de andere kant op. Juist negatief, alleen. Geef jezelf een steuntje in de rug: door op te schrijven wat je die dag fijn was, goed ging, waar je trots op bent; kun je jezelf extra helpen herinneren en wordt het onthouden van positieve dingen net iets makkelijker. Pak een mooi notitieboek en schrijf elke dag. Tover op je gezicht een lach. Een mooie dag, hup Holland hup!