(mis)Communicatie

Jij begrijpt mij niet, hoor je wel wat ik zeg? Zo is er geen communicatie, hij wil niet... Is niet luisteren, niet willen ook een vorm van communicatie?
Communicatie is je eigen richting kunnen nemen (wegdraaien en eigen initiatief) en de ander kunnen volgen. Belangrijk is de balans, volgen, eigen inbreng, stoppen. Bij sommige kinderen is de balans weg, zij weten niet hoe te volgen of juist hoe eigen inbreng toe te voegen. Door hiermee aan de slag te gaan is (vaak) geen diagnose nodig.
Met Interactie Methodiek Relationele Ontwikkeling (IMRO) grijpen we terug naar de communicatie tussen baby's en ouders - deze verloopt via beweging (eigen richting inzetten, wegkijken, volgen). De betekenis van woorden heeft een ondergeschikte rol. Door in te steken op de beweging in communicatie bij een jonger kind dan de kalenderleeftijd gaan we samen oefenen om balans te vinden in communicatie. De context van het gedrag is van belang, het gedrag is altijd contextafhankelijk. Tenslotte werken we aan wederkerigheid, we brengen beiden in, voegen iets toe, stappen uit het contact - we zijn gelijkwaardig. We zijn niet gelijkvaardig, we kunnen van elkaar leren.
Samen noemen we dit beweging-als-houvast, vanuit beweging samen oefenen om te groeien in wat we moeilijk vinden. De balans bij communicatie op te zoeken.We werken in vijf gebieden op zoek naar een balans in snelheid (langzamer, sneller), afstand (dichterbij, verder weg), richting (meerdere, enkele), spierspanning (hoog, laag) en geluid (hard, zacht). Wat maakt wederkerigheid lastig? Daar gaan we in verder werken, vanuit beweging aansluiten bij wat iemand al wel kan, leuk vindt, goed in is. Zo oefenen we samen naar wat iemand moeilijk vindt, niet zo goed in is, in kan groeien.

Beweging-als-houvast , IMRO methodiek

Afronden van (bijna) een jaar cursus en 'stage'. Filmpjes onder elkaar aan het zetten, uitzoeken welke momenten het beste de verandering weergeven. Duidelijk maken hoe de methodiek werkt. Niet via praten, maar via bewegen verbinden en samen groeien. Van elkaar leren, met elkaar leren. Net de uitdaging bieden waarin het kind kan groeien, maar niet wordt tegengehouden. Oefenen met emoties, laten zien, eigen inbreng en gek (durven/kunnen doen). Bijvoorbeeld tijdens een spel de regels veranderen, op micro niveau spelen met verwachtingen. Wat voor gekke dingen kunnen we samen doen? Met een broer of zus erbij oefenen, wat bedenk jij? wat bedenk ik? Hoe werken we samen?
Zo direct het certifcaat in ontvangst nemen voor Interactionele Methodiek voor Relationele Ontwikkeling - beweging-als-houvast.
Maar eerst nog even worstelen met de computer, hoe werkt dat video programma... Misschien kan ik het wel leren van een cliënt!

Slecht weer bestaat niet,

slechte kleding wel. Deze quote kwam ik pas tegen. Ik moest er weer aan denken toen ik vanmorgen naar buiten keek. Bah, slecht weer, dan toch maar niet op de fiets.... Alles weer nat.... Aan de andere kant, ik heb wel een goed regenpak, waterdicht. Het nat en koud worden als je bij een ander langs gaat maakt het door de regen fietsen het ergste. Maar dat kan ik dus zo oplossen. Misschien vanmiddag ook lekker naar buiten met cliënten, juist extra lekker als je dan koud en nat weer binnenkomt en er staat een kop warme (chocolade?)melk klaar! Genoeg leuke spellen te doen: stampen in de plassen, laat de regen een kunstwerk maken op je papier, vang zoveel mogelijk druppels! Een klein zetje geven en daar gaan we!
Joepie! Even zoeken naar die waterdichte regenbroek ...

Fijne feestdagen!

The most wonderful time of the year, stilstaan bij de mensen die je dierbaar zijn. Vieren dat we samen zijn, warm, gelukkig en in vrede. Ik hoop dat we ons kunnen realiseren hoe goed we het hebben, dat iedereen één ander persoon blij kan maken - hier begint vrede op aarde. Als je je gewaardeerd voelt, voel je je snel goed. Stop met over anderen praten, begin om met anderen te praten. Daarnaast, zoals Loesje zo mooi aangaf afgelopen jaar: "zeggen wat je denkt kan ook iets aardigs zijn" - daar sluit ik mij volledig bij aan.
Ik wil iedereen een liefdevolle kerst en een geweldig nieuwjaar toewensen! Mijn goede voornemen is om hierbij voor gezinnen het steuntje in de rug te zijn om te helpen dat te bereiken!

"Ik lust het allemaal niet",

zegt ze tegen mij, "geen fruit en ook geen groente". Ik kijk haar even verbaasd aan, er is zoveel keus. Er zijn zoveel verschillende soorten groenten en fruit. We praten verder over wat precies, gaat het om de structuur, wat vrienden wel of niet eten, de geur ervan, de vorm. Dat maakt allemaal niet uit, het is de smaak. Wel noemt ze een paar soorten fruit op waarvan de smaak het 'minst erg' is. Laten we daar mee beginnen: hoe maken we dat leuker?
Kaneel en suiker op je appel, de banaan door de yoghurt heen en peer in chocolade dopen. Maak het gezelliger door het ook goed te laten klinken: snoep tomaatjes, courgette koekjes. We kunnen samen bakken, samen gaan koken. Proef jij voor?
Dat klinkt wel goed!
Andere aanpak is om te bespreken waarvoor het goed is om fruit te eten. Als het kan aansluiten bij interesses van het kind: je krijgt er glanzende haren van; je kan beter opletten in de klas; je krijgt er een mooie huid van; huiswerk maken gaat beter, omdat je er goed van kunt nadenken; je hebt een betere weerstand (ik ben steeds verkouden! - groente en fruit kunnen je goed helpen!); .....
Wat vooral belangrijk is, is om de druk van 'gezond' er wat af te halen, het moeten eten. Hoe harder de ouder JA zegt hoe harder het kind NEE zegt. Het is een interessant middel voor kinderen om de ouder(s) mee te frustreren. Zo ontstaat er steeds meer spanning omtrent eten en wordt het steeds moeilijker. Probeer voor jezelf de rust te bewaren en kijk hoe je gezellig samen kunt eten. Meestal komt het dan vanzelf!

Vallen is niet erg,

blijven liggen wel. Een leuke omdenker - denken in oplossingen en niet in problemen. Kinderen kijken mij soms heel verschrikt aan als ze een fout hebben gemaakt. Ik leg dan uit: hoe kan ik je nog iets leren als je alles al helemaal goed kunt? Toch is het opstaan soms moeilijker dan we denken. In ons hoofd maken we het zo groot dat blijven liggen fijner lijkt. Je hoofd raakt vol en je komt bijna niet meer uit de chaos. Voor je binnen(ste) is het dan goed om naar buiten te gaan. In de herfst(vakantie) een grote boswandeling maken, dikke jas aan en gaan! Lekker uitwaaien, kastanjes verzamelen, genieten van de kleuren in de natuur en gedachten laten wegwaaien. Waar maakte ik mij zo druk om, hoezo leek blijven liggen beter dan proberen op te staan? De frisse wind in je neus, krakende bladeren onder je voeten en de goede ideeën volgen al snel. Thuis leuke herfstpoppetjes maken, of een herfststukje, genieten van een kop met pompoensoep. Samen zijn en rust in je hoofd.

Beweeg en beweging

Meer bewegen, een uur per dag voor kinderen, hoe in te vullen? Advies van de Nederlandse Sportraad, Onderwijsraad en de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving geeft aan op school. Telefoon aan de kant en gaaaaaan. Spelmateriaal uit het hok halen, wat  kunnen we hier ook alweer allemaal mee doen? Ook thuis kunnen we oefenen: welke spellen deden we zelf vroeger? Leg de telefoon aan de kant en speel mee! Als inspiratie toch lastig is, er zijn via google allerlei tips te vinden: "iemand is hem, niemand is hem" of een hinkelbaan maken met stoepkrijt, "Anne-Maria koekoek" .... Weet je nog? Goed voorbeeld doet goed volgen! Vanuit samen bewegen leren we elkaar beter kennen en kunnen we steeds meer. Elkaar beter helpen, beter begrijpen en zoeken naar oplossingen. Wat vind ik leuk? Wat vindt de ander leuk? Hoe pakken we dat aan? Door doen ontwikkelen we onszelf en dit geldt zeker voor kinderen!