Schoenen

 Ja schoenen. 'Wat wil je daar nu over vertellen?' Hoor ik je denken. Het is meer, schoenen kunnen je heel wat vertellen. Daar kwam ik achter, ze staan zo netjes op een rijtje op de mat. Groot en klein, met of zonder klittenband. De kleine schoentjes zijn bruin van het zand; dat geeft niet, ik zie het koppie van onze kleine man nog voor me hoe hij lachend van de glijbaan in het zand dook. Dat vond ik even belangrijker dan die schoenen. 

Mijn sneaker schoenen, die ernaast staan op de mat, zijn zo gevormd dat ik er in kan schieten. Als ik 's ochtends de kippen eten geef, of naar de supermarkt nog even snel moet. Ook staan er grote werkschoenen van mijn vriend. Zodat die voeten veilig weggestopt zijn voor rondslingerende (scherpe) spullen. En eigenlijk was dat het, al maanden zijn het deze schoenen. Deze schoenen op de mat. Tot onze kleine man vanmorgen mijn kledingkast open trok. Hij begon te glunderen: een mooi paar hakken lag onderin de kast. Voor een avondje uit, feestje of zoiets dat ik bijna vergeten was door corona.
Mijn peuter laat zich niet tegen houden, hij pakt een hak en komt lachend naar mij toe: 'Mammmmmma!'. 'Ja, dat klopt, dat is de schoen van mamma, zet maar weer in de kast', hoor ik mijzelf zeggen. Daar is hij het niet mee eens, hij hurkt bij mijn voet en zegt nog eens 'mamma', wijzend op de schoen en mijn voet. Dan bedenk ik me, waarom ook niet? Ik til mijn voet op, en ik krijg de schoen aan mijn voet. Snel wordt er terug gerend naar de kast, de andere schoen gaat ook aan. Daar sta ik, op mijn hakjes voor de spiegel. Er wordt geklapt en 'woeoeoee' geroepen. Ik draai een rondje. Wat vieren we vandaag? 'Kom, kleine vent, we gaan samen beneden ons feestje bouwen. Proosten op gelukkig gezond!!'

Vakantie!

Geen school, clubjes of sport. (Een beetje) uitslapen, en dan pas bedenken wat we gaan doen. Kunnen we samen van het moeten afstappen. Even uit de wereld die continu 'aan' staat. Er tussenuit, met je blote voeten in het gras. Een rem op alle prikkels. Kleintjes kunnen dat heel goed, er 'zijn' zonder afleiding. Tussen het spelen door een rust moment pakken. We zijn het een beetje verleerd, maar we kunnen het opnieuw proberen. Maak bijvoorbeeld voor jezelf, en zeker ook voor je kinderen een stilte plekje. Hier kun je je even terugtrekken en bij jezelf komen. Ervaar de stilte. 
Maak samen een wandeling, in stilte. Juist: wat voel je? Op blote voeten, of bedenk (van te voren) opdrachten als het voelen aan de bast van de boom.
Je hoofd wil soms wat meer rust. Pak een oude plastic fles, vul deze met water en glitters. Schudden en kijken, wacht totdat alle glitters op de bodem liggen. Ook fijn als je aan het piekeren bent, een probleem hebt, de zakkende glitters zijn de 'nadenktijd'. Alle glitters gezakt, dan gaan we iets anders doen!
De eerste vijf minuten aan tafel eet iedereen in stilte, proef, voel, ervaar de structuur en de smaken.
Oefenen met rust ervaren; heb je een vol hoofd door prikkels om je heen? Oefen samen met je kind om van je hoofd naar je hart te gaan, dan te zakken in je buik. Denk dat uit je zitbotjes, je voeten, je rug wortels groeien, zo de grond in. Ze maken dat je heel stevig zit. Zo stevig dat je niet wordt afgeleid door alles om je heen.
Luister naar de stilte. Zet eerst muziek aan; dans, lach, zing. Zet de muziek uit en luister naar de stilte. Ook zou je een oefening met een klankschaal kunnen doen. Wie hoort de klanken nog? Stil zitten en luisteren, met je oor erbij. Het geluid duurt veel langer dan je denkt.
Oefenen om te leren voelen. Ga op 3 meter afstand van elkaar staan, laat je kind zijn ogen dicht doen. Nu loop je zachtjes naar voren. Wanneer zegt je kind stop? Sta je op een fijne afstand? Of sta je te dichtbij? (doe dan de oefening nog eens). Als je een fijne afstand hebt kan je kind in gedachten daar een muur zetten. Praat over de muur, teken deze, hoe ziet jouw muur eruit? Het is een muur die je beschermt tegen prikkels van buitenaf. Als er iets gebeurt wat je kind niet fijn vindt, kan hij of zij de muur in gedachten toveren, zo komt de situatie minder hard binnen en voel je je beschermd.

Een fijne, ontspannen vakantie gewenst!

Samen luisteren

Wat kan helpen om weer rustig te worden? Zet een muziekje op, waar je blij van wordt, fijn gevoel van krijgt, je aan iets leuks herinnert. Bijzonder wat muziek kan doen. Het triggert onze emoties. 

Muziek is - wat de wetenschap noemt - een multisensorische stimulus: meerdere verschillende hersengebieden worden geactiveerd die globaal met verschillende functies geassocieerd worden zoals: geheugen, emoties, motoriek en/of het nemen van beslissingen en plannen, of te wel ‘uitvoerende’ functies genoemd. Uitvoerende functies (= executieve functies), zijn functies die elk mens, elke dag, nodig heeft en zonder veel moeite toepast. Muziek heeft invloed op allerlei van de boven genoemde functies. Zo wordt ons geheugen aangestuurd, emoties getoond, de drang om je te bewegen gestimuleerd en zelfs onze executieve functies worden geprikkeld. (vrij naar NVO lezing WIT werkgroep).

Muziek luisteren en muziek maken heeft een positieve ontwikkeling op de hersenen, ik krijg nu al de tip om muziek dichtbij mijn zwangere buik af te spelen. Straks kan dit de kleine troosten, omdat het de klanken herkent vanuit de eerst zo veilige en vertrouwde omgeving in de baarmoeder. Muziek kan veel meer dan we denken,,