binnen de lijntjes

Wanneer stop je? Hoe weet je dat je moet stoppen? Kun je op tijd stoppen? "Hij doet het gewoon expres." Net iemand omver duwen, net tegen iemand aanlopen, net iets kapot maken, net nog even doorgaan; het bloed onder je nagels vandaan halen. Niet luisteren, niet zien, niet voelen. Samen met de opvoeder probeer ik vanuit het kind te kijken. Een kind doet het (vaak) niet expres. Misschien weet hij niet wat een grens is. Dan moeten we eerst oefenen. Dat klinkt een beetje vreemd. Maar wanneer leren we expliciet wat de grens is? Het is aanvoelen, en wat als dat nu net niet lukt? Met het kind ga ik tekenen, op een groot vel papier. Wat is de grens? De rand van het papier, daarbinnen mag alles. Het kind trekt precies langs de rand een streep met de stift. "Zo dat is de grens, daar is het STOP." We tekenen bomen, vogels en een grote berg. Binnen de lijntjes. Een duidelijke fysieke grens. Volgende week oefenen we verder: hardlopen en op tijd stoppen, als de ander de hand omhoog houdt in stopteken. We werken van heel duidelijk naar steeds minder duidelijk - zodat je straks de ander kan inschatten, daar ligt zijn of haar grens, STOP.

elastiekjes en de zomer

Net terug van drie weken vakantie; lekker aan de strand, zon, paardenstaartje, tijdschrift... Genieten en verder even helemaal niks. Toch staan in die tijdschriften die ik meeneem vaak leuke en interessante stukken die best wel werk gerelateerd zijn. Pubers, opvoeden, positief zijn, allerlei oefeningen; één ervan wil ik graag delen. Een experimentje voor jezelf in relatie tot opvoeden van kinderen.
Pak 5 elastiekjes en doe deze om je linkerpols. Bij elke negatieve opmerking richting je kind moet je 1 elastiekje naar je rechterpols verplaatsen. Deze kan je pas weer terug verplaatsen na 3 positieve opmerkingen. Bewust worden van wat je dagelijks zegt tegen je kinderen. En hoezo is het opeens niet meer zo gezellig? Door ook naar oplossingen, positieve opmerkingen, te kijken leer je direct je eigen negatieve uitingen een beetje af!
Ook ik hem direct uitgeprobeerd, maar dan met mijn vriend. Het schuiven van links naar rechts ging bij mij toch ook wel snel... Toevoegen van meer postiviteit maakte het toch een hele fijne vakantie. Op naar de zomer!

Geluk(t)!

"21 pilots, muziek die je vertelt waar het echt over gaat - daar luister ik naar." Aldus een cliënt van veertien. Ze wordt erg gepest op school. Haar op weg helpen naar meer (zelf)vertrouwen, terwijl op school het pesten niet gestopt (kan) worden. Wel heeft ze een positieve buffer, vrienden op school. Positief contact helpt bij een positievere kijk op jezelf, gelukkig is dat er voor haar! Je gelukkig voelen, wat is geluk? Waar 90% van de jongeren aangeeft gelukkig te zijn, groeit het aantal jongeren met psychische klachten. Volgens radiozender 3FM hebben vier op de tien jongeren last van psychische klachten. Daarom besteden ze extra aandacht aan dit onderwerp met openUp! Met anderen praten over je gedachten en gevoelens helpt je verder. Het lucht op. Minstens drie knuffels per dag zorgen voor een fijner (geliefd) gevoel. Bewegen maakt dat je meer energie krijgt en voelt. Misschien wel op muziek die er echt toe doet - en praat samen over de tekst!

Zorgen moet je doen

Je zorgen maken om je kind gebeurt (bijna) automatisch. Hoe zal het gaan, wat zal er gebeuren, wanneer gaat het mis? Volgens onderzoek piekeren we over: dingen die nooit gebeuren (40%), dingen die al gebeurd zijn en niet kunnen worden teruggedraaid (30%), nutteloze dingen die te maken hebben met de persoonlijke gezondheid (12%), allerlei beuzelarijen (10%) en voor 8% piekeren we over gefundeerde zaken en reële zorgen. Maar dit omdraaien is makkelijker gezegd dan gedaan, Loesje! (zorgen moet je doen, niet maken).

Belangrijk is om te delen waar je je druk over maakt. Je kind merkt dat je op een andere manier reageert en begrijpt niet waar dit vandaan komt, bijvoorbeeld doordat het zelf de beren op de weg nog niet heeft gezien. Deel de reële zorgen met het kind, zodat jullie samen een oplossing kunnen verzinnen. Vertel dat je je druk maakt over ..., en vraag je kind actief om samen een oplossing te verzinnen. Laat blijken dat je voor je kind klaarstaat, het op zult vangen. Het stellen van vertrouwen in het kind, in combinatie met beschikbaar zijn als het even niet precies goed loopt, zorgen voor een basisvertrouwen waarop het kind kan groeien en bloeien.

Afrikaans gezegde

It takes a village to raise a child. De (sociale) omgeving van een kind is nodig om het kind op te laten groeien. Niet alleen ouders, maar ook de familie, buurt, school, sportclubs, enz. spelen een rol bij het opvoeden en opgroeien van een kind. Het kind leert niet alleen op school, ook in de buurt. Het kind wordt niet alleen thuis opgevoed, ook bij familie. Samen zorgen we voor het opgroeien van elk kind. Soms loopt het thuis niet goed, soms wordt het kind op school gepest, extra hulp die dan wordt ingeroepen komt al snel van buitenaf. Begeleiden bij het probleem, de omgeving weer betrekken en in hun kracht zetten kan goed helpen om samen het kind verder te helpen bij opgroeien en opbloeien. Samen de verantwoordelijkheid hebben, dat begint al bij het bieden van een luisterend oor, of naar oplossingen zoeken, elkaar ergens op aanspreken; ieder heeft zijn eigen kracht, de village kan goed ondersteunen!

Fijne feestdagen!

En een goed en veilig uiteinde, met warmte en gezelligheid. Twee zachte armen om je heen. Je beschermt voelen. Of bescherming geven, aan je kinderen. Uitstralen dat je ze vertrouwt, dat ze goed zijn zoals ze zijn en dat ze op jouw, als ouder, terug kunnen vallen als het niet lukt.
Goede voornemens voor het nieuwe jaar, hoe pak je het aan?

Luister oprecht naar de verhalen die het kind vertelt, geef aandacht.
Reageer op wat je kind doet, 'dat heb je goed gedaan.'
Praat samen, zodat je weet wat er in je kind omgaat.
Help je kind om een probleem in kleine stappen op te delen.
Geef een knuffel,
En zeg dat je van je kind houdt.

Ervaart een kind deze warmte, dan luistert het kind makkelijker en beter naar regels en afspraken, is het kind beter in staat om te gaan met pesterijen en zal het kind minder snel kattenkwaad uithalen. Ciske de Rat zong het eerder: "twee zachte armen om me heen, die mij altijd beschermen zouen."

soms best erg

'Kan ik je helpen?' ... 'Nee, dat is niet eerlijk! Piet, iiiikkkkkk had het gevraagd, ga aan de kant!' -Piet wordt weggeduwd en valt. Boos en bedroefd. Het gaat vaak goed, een leuk en lief kind. Behulpzaam, vriendjes, gezellig kletsen. Maar soms zo ontzettend kwaad en verdrietig. Schreeuwen, slaan, schoppen en huilen.
Wat is het precies, hoe kan ik reageren en hoe kan het kind uit de bui worden geholpen? Het kind weet achteraf vaak goed wat er is gebeurd, op het moment zelf absoluut niet. Als dit soort buien weleens voorkomen, is het goed met het kind om met het kind over gevoelens te praten. Blij, boos, bang en bedroefd - hoe zien die eruit? Doe maar eens voor met je gezicht! Waar voel ik ze? Als het kind de emoties goed ziet dan kan een aandacht oefening werken om je lichaam goed te voelen. Samen met het kind de ogen dichtdoen en stil zitten als een kikker. Of staan als een aap en alle nare gevoelens door je staart heen wegsturen.
Het kind staat stil bij wat er gebeurt, overziet de eigen gevoelens beter en kan even rust houden.


1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 .... 'Dit vind ik niet leuk Piet, ik vroeg het eerst.' En wat nu? 'Zullen we samen helpen?'


Op youtube staan voorbeelden, of zoek op mind in de google play store, oefeningen genoeg!